गुरुवार, ५ जुलै, २०१८

प्रिय...दिवस सुरू होतांना......!


 Beautiful painting.....

 प्रिय.......
रात्री पापण्या जड होतात  अनं  मग मनात तू दाटून येतोस....
खुप व्याकूळ असतं मन .....अनं  मनाला त्या शरीराचं भानही नसतं....!
पांघरूणाच्या आड पापण्या ओलावतात
त्या गारव्यातच स्वत:ला मिटून घेतात
स्वप्नांचे पंख मग त्यांना रात्रभर हवा देत रहातात.
पहाटेला जड पापण्या उघडताच .....
मनाच्या तळाशी असलेली तुझी लाट अधिर होऊन वर येते
अनं दिवसभर तिचे तरंग हेलकावत रहातात........
त्या तरंगांना कधी एखादी गाण्याची धुन, शब्दांचं गुंजन
कधी तुझंच स्मरण मंद हसवत रहातात.......!
जेव्हा एखादा रिक्त क्षणही तुझ्या स्मरणानं भरून ओसंडत असतो.....
तेव्हा तुझी ओढ अनावर होते....
तुला येऊन बिलगावं.......
अनं  हे सारं सांगावं असं वाटत असते.......
पण क्षणात व्याकुळ मनाला आवरून घेते......
अनं मग असे संवेदनांना शब्द फुटतात.......
प्रिय ..... तुला कळतंय ना......
याला काय म्हणतात.............!

@समिधा

गुरुवार, ७ जून, २०१८

पाऊसधून.............















दिल्या घेतल्या श्वासांमध्ये
पाऊसधून तरंग  होते
दुर तिथेही सुर गुंफले
अल्लद अल्लद विलगत होते ....!

थेंब थेंब ईथे मोहरती
पानांवरती नक्षी सजते
दुर तिथेही तळहातावर
ओली मेंदी सलज होते .....!

धुंद कुंद मोहमयी हवेत
तरल मनाचे होती गुंते
दुर तिथेही कोमल ह्रदयी
हळवी कोवळी दंगल होते .....!

पानोपानी वेढून पाऊस
ओली चिंब वेल निथळते
दुर तिथेही सजल नयनी
नवथर पहिली थरथर होते .....!

@ समिधा 

सोमवार, ७ मे, २०१८

जेव्हा ती घरभर........!

 संबंधित इमेज

जेव्हा ती घरभर वावरते दिवसभर

घराच्या भिंती घराचे छत आणि घराचे फ्लोअर...

यांचेच वेध घेऊन सजवत असते

गादी आणि उशांचे कव्हर ....!

घराला कितीही आवरलं सावरलं

तरी भरत नाही तिेचे मन ......

कोप-यातलं जळमट, भिंतींचा उडालेला रंग

मिटवत नाहीत घराचं घरपण....

तरी कावरी बावरी होते तिची नजर.....!

घराबाहेर असली तरी

डोळ्यात  भरून नेते घर .....

कुठे गैस लाईट पंखा चालू तर नाही गिझर...?

आतली नजर फिरून येते भरभर......

जेव्हा ती घरभर वावरते दिवसभर...!

घर तिच्या सोबत तिच्या आत असते.....!

कधी पाठीवर तर कधी मानगुटीवरही बसते.....

घराला घरपण देताना रोजच दमते भागते

तरी उंब-यातल्या रांगोळीत रंग भरून

स्वत :ला सिद्ध करीत असते..!

घराला लागते धाप जेव्हा ती थकते

घर चिडते, ओरडते जेव्हा ती चुकते

अनं एक दिवस ...

घर थांबते ....अस्ताव्यस्त होते...

घराचे घरपणही जाते.....

घर झुरते....

घर रडते.....

जेव्हा ती घरभर वावरत नसते दिवसभर.....!!!


@ समिधा




ओली हाक...... !






  

काल तुला पुन्हा हाक मारली

ऐकलीस नं....?

तुला किंचीत ह...ल...क...सा... स्पर्श झाला असेल

आत तरंग उठला असेल....

आणि माझी अलवार आठवण झाली असेल .....!

झाली नं...?

तू बोलत नसलास तरी

इथे  मला कळते....

तुझी हाक मी नेहमीच ऐकत असते ....

झोपण्यापुर्वी बंद डोळ्यात

तुझा रिकामा कॅनव्हास माझ्याच मनातल्या अनेक

मुर्त प्रतिमांनी भरून घेत

डोळे मिटून घेते ......

आणि सकाळी डोळ्यात साठलेेले

ह्रदयात उतरलेल्या तुझ्या अस्तित्वाला

सोबत घेऊन आजही जगते ......

तुझ्या हाकेतला ओलावा

अजुनही ओला आहे.....

कालची माझी हाक अशीच ओली होती

ऐकलीस नं....?


@ समिधा

शनिवार, ५ मे, २०१८

"कविता" जशी माझी तशी तुझी पण आहे नं.........!

pascal romantic painntings साठी इमेज परिणाम
























 एेक नं.....

काल मी एक बासरी आणली

हं.... माहित आहे

मला कुठे वाजवता येते

पण- तुला तर येते नं........

तू जवळ असल्याचा एवढा दिलासा खुप आहे नं.....!

एेक नं

त्या दिवशी सुर्याशी

खुप खुप भांडले

संध्याकाळच्या कातरवेळी उगाच

रंग खुलवीत असतो

असं निघायच्यावेळेला कुणी

एवढं लाडात येतं.....?

मग अख्खी रात्र हुरहुरते नं.....

जागरणाचा त्रास त्याला नाही मला होत आहे नं.....!

एेक नं..........

अंगणात चाफ्याची

एक कळी फुलली होती

लाडीगोडी लावून थोडं खेळून

तुझ्यासाठी खुडली होती

पण  अस्वस्थ झाले नं ......

झाडापासून कळीला मी दूर  केल आहे नं........!

एेक नं..........

तुझ्या मौनाला धडकून

सारी अक्षरं खाली पडतात

तीच ही अक्षरं

कवितेत कशी सावरतात  !

तुही काही बोल की

तुझ्याकडे शब्द नाहीत असं नाही नं.......

"कविता"  जशी माझी तशी तुझी पण आहे नं.........!

@ समिधा


गुरुवार, ५ एप्रिल, २०१८

ती भुल कोवळी .....!



तुझ्या मंद स्मृतींचे 

चांदणे अवतरता भवताली ......!

ती भुल कोवळी स्मरता

हळुवार स्पंदने शहारली ....!


@ समिधा

तुझ्या आर्त


    

तुझ्या आर्त वेदनांचा

शब्द व्हावा मी....

निथळत जावोत त्यातून

सारे दु:खांचे देणे......!

अनं....

मायेनं ओथंबून गावे

ओल्या मेघांचे गाणे.....!


@ समिधा