मंगळवार, ९ जुलै, २०१९

भंगल्या सुखांची......





भंगल्या सुखांची मी घडी केली
अनं आयुष्याच्या उशाशी ठेवत गेली  !

दु:खांना दुखावले मी कधीच नाही
दु:खातही हसण्याची करामत केली   !

कितीदा बजावले मी मनाला तरी
पुन्हा  पुन्हा इच्छांची तोरणे बांधली   !

माझ्याच वळचणीला मी अनोळखी
गर्दी कुणा दुस-यांचीच दारात पाहिली   !

मुक्त व्हावे त्याच्यातुनी मी खुपदा ठरवते
फक्त त्याची सय येता पुन्हा जाते बांधली   !


@ समिधा

Abida Parveen Aahat Si Koi Aaye To

नि:स्तब्ध व्याकुळ.......



 Digital Illustration Pascal Campion


 इथे.......
डोळ्यात माझ्या तू जागा
तिथे.......
डोळ्यात तुझ्या मी जागी
अनं समोर ....
नि:स्तब्ध व्याकुळ रात्र उभी....!


@समिधा

कुणी कुणासाठी......

 pascal paintings साठी इमेज परिणाम


 कुणी कुणासाठी थांबत नाही
सोबतीला नुसती जत्रा......!
रक्तात प्रेम गोठत नाही
दु:खावर हलकी मात्रा.....!

'असणे' च आपुले 'अस्तित्व' खरे
'असण्याचा' च शोध घ्यावा
तोच  'मोक्ष'  मित्रा ....!


@ समिधा

गुरुवार, २३ ऑगस्ट, २०१८

सावल्यांचे थवे .............

सावल्यांचा खेळ साठी इमेज परिणाम

सावल्यांचे थवे  कोवळे 
उतरले  अंगणात.....
जणू...
श्रीसख्याचे भास  सावळे 
अवतरले  उंब-यात.........!! 

@ समिधा 

गुरुवार, ५ जुलै, २०१८

प्रिय...दिवस सुरू होतांना......!


 Beautiful painting.....

 प्रिय.......
रात्री पापण्या जड होतात  अनं  मग मनात तू दाटून येतोस....
खुप व्याकूळ असतं मन .....अनं  मनाला त्या शरीराचं भानही नसतं....!
पांघरूणाच्या आड पापण्या ओलावतात
त्या गारव्यातच स्वत:ला मिटून घेतात
स्वप्नांचे पंख मग त्यांना रात्रभर हवा देत रहातात.
पहाटेला जड पापण्या उघडताच .....
मनाच्या तळाशी असलेली तुझी लाट अधिर होऊन वर येते
अनं दिवसभर तिचे तरंग हेलकावत रहातात........
त्या तरंगांना कधी एखादी गाण्याची धुन, शब्दांचं गुंजन
कधी तुझंच स्मरण मंद हसवत रहातात.......!
जेव्हा एखादा रिक्त क्षणही तुझ्या स्मरणानं भरून ओसंडत असतो.....
तेव्हा तुझी ओढ अनावर होते....
तुला येऊन बिलगावं.......
अनं  हे सारं सांगावं असं वाटत असते.......
पण क्षणात व्याकुळ मनाला आवरून घेते......
अनं मग असे संवेदनांना शब्द फुटतात.......
प्रिय ..... तुला कळतंय ना......
याला काय म्हणतात.............!

@समिधा

गुरुवार, ७ जून, २०१८

पाऊसधून.............















दिल्या घेतल्या श्वासांमध्ये
पाऊसधून तरंग  होते
दुर तिथेही सुर गुंफले
अल्लद अल्लद विलगत होते ....!

थेंब थेंब ईथे मोहरती
पानांवरती नक्षी सजते
दुर तिथेही तळहातावर
ओली मेंदी सलज होते .....!

धुंद कुंद मोहमयी हवेत
तरल मनाचे होती गुंते
दुर तिथेही कोमल ह्रदयी
हळवी कोवळी दंगल होते .....!

पानोपानी वेढून पाऊस
ओली चिंब वेल निथळते
दुर तिथेही सजल नयनी
नवथर पहिली थरथर होते .....!

@ समिधा