अबोली .......!!

 

मी उडवतो जेंव्हा 
शब्दांचे थवे  काही 
तू होतेस अबोली 
नजरेत निथळते काही


तू बोलावे काही 
असे काही नाही 
मी ऐकतोच तुझे 
तरंग मनाचे डोही 


                                       "समिधा" 

" ती ..............."

कित्येक रात्री ओशाळ जागते ती
ओढून रात्र , आत रडते ती ...!!


ते शृंगारून जातात रात सारी
आवरत राहते मनाचे पसारे ती...!!


कुणी भरावा गाभा रित्या प्रेमाचा
निखारे वासनेचे किती विझवी ती ...!!


हा जन्म गेला फुकाचा तरीही
जगण्यात मोक्ष कुठे शोधते ती...!!


ती जाळते शरीर धुमसते आतून
जीवात्म्याच्या त्वचेला किती जपेल ती ...???


                                                                 " समिधा "

तू अव्हेरून गेलास जेव्हा

कितीक मरणे जगत होते...!!

उभ्या शरिरा कवटाळीत एकटी

कितीक हुंदके जाळले होते...!!

मागच्या अंगणी प्राजक्ताला

कवेत घेऊन रडले होते...!!

किती आकांत मनात होता

प्राणांत श्वास थरथरले होते...!!

तू फिरूनी परतून येता

मी शांत निच्छल नि:शब्द होते...!!

आत आत माझ्या परंतू

शेकडो जन्मांचे भांडण होते...!!

माफ तुला मी सहज केले

प्रेम तुझ्याहून महान होते ....!!

                                                 "समिधा"

तशी तुझी आठवण ...!

 


आकाश ढवळून वारा
पाऊस घेऊन येतो
तशी तुझी आठवण ...
मला ढवळून जाते...
असं ढवळणं बरं नाही...
त्याच्या सोबत राहून
मागचं गाणं गुणगुणत
तुझ्या पावसात भिजणं बरं नाही....!!

सारं मला कळतं,
वेळ आता निघून गेली  ...
तरी मागच्या पानावर
ठेवलेली रेशीमखुण
मनातच रूतलेली
त्या गहि-या वेळांची
गाठ न सुटलेली ...
त्या वेळां, त्या खुणा
असं जपणं बरं नाही...
भुतकाळाच्या बोटांनी
वर्तमानाच्या पाठीवर
तुझं नाव गिरवणं बरं नाही.....!!

                       
                                                  " समिधा "

वटपौर्णिमा .... !!

 

मी शोधेन म्हणते तुलाच
सातजन्मांतरीच्या फे-यात
फेर नसावेत फक्त बंधनाचे
असावेत ते एखाद्या जन्मी
फक्त श्वास आदी अंताच्या पल्याड!!

 
मी मागते तुला पुन्हा पुन्हा
न उलगडलेला तू
आणि ......
न सापडलेली मी..
एकाच जन्मात...!!
तु भेटशील एखाद्या जन्मात
फक्त माझा , सखा होऊन
विमुक्त , शरिरापल्याड....!!!

                      

                               " समिधा "

 

घन घन दाट झाले 

ढगाळले , आत ओले 

असा मनात आला भरून …

"सखा"  उभा पाऊस होऊन  …!!!

 

                                                  "समिधा "

 

 

का हळव्या भासती दिशा ......

का हळव्या भासती दिशा
सखे सांग ना तुला भेटूनी परतती
म्हणूनी विरहाची का बोलती भाषा..?

 

मी अबोल मनी येथे दाबतो हुंदका
अनं बांध घालीतो भावनांना
सखे सांग ना दिशेपलिकडे
आकाश आठवांनी दाटते का ? 

 

मी उध्वस्थ मनाच्या तळाशी
फुलवतो गुलमोहराची वस्ती
मी उजळतो कोनाडे अंधारी
सखे सांग ना तुझ्याही अंगणी
बरसतेस ना प्राजक्ताच्या राशी ...?

 

मी इथे एकटा तू दूर अशी
आपल्यात पसरल्या दिशा
तू तिथेच उभी पहा
मी इथून तुला पहातो
सखे सांग ना सांजवेळी
स्पंदनेच ना मोहरली क्षितीजाशी ...??

 

                                                                  समिधा